Wie zijn wij?

Vanaf 2001 is een aantal mensen vanuit de Achterhoek betrokken bij hulpgoederen transporten naar Roemenië. Door het leed van vele mensen daar op het platteland is de betrokkenheid door de jaren gegroeid. Deze schoenendoosactie is hieruit voortgekomen. Zie de verslagen op deze website.

In 2011 zijn we op eigen voet verder gegaan om de dozen rechtstreeks aan de kinderen te geven.

Deze strakke lijn hanteren we nu 2 jaar en niet zonder succes. Dit is alleen mogelijk met de hulp van een aantal mensen en bedrijven om ons heen. We hebben in het verleden wel eens bedragen mogen ontvangen voor spullen, die we daar besteed hebben aan scholen of zieke/gehandicapte mensen.

We reizen naar Roemenië op eigen kosten. Het meereizen en verdelen van de dozen, geeft ons veel voldoening. De blije gezichten van de kinderen en de hartelijke ontvangsten van de bevolking doen de mens goed.

Bennie Hendriksen Frank Niesink

Hoe het begon

In 2001 had Howard Britt-Hazard, na zijn eerste konvooirit naar Ciacova in april van dat jaar, het idee om kerstpakketten te maken voor de kinderen daar. Met de medewerking van o.a. Sandra Gerritsen van de St. Jorisschool in Howard’s woonplaats Terborg, Radio Optimaal FM in Wehl en zelfs een plaatselijke radiozender in zijn geboorteland Engeland, haalde hij dat eerste jaar een kleine duizend gevulde schoenendozen op. Onder de vlag van Caritas gingen de pakketten met het konvooi mee, dat eind november richting Roemenië vertrok.

In overleg met de pastoor van Ciacova, Georg Kobor, werden honderden kerstpakketten uitgedeeld aan de kinderen in zijn dorp, maar ook daarbuiten, in het plaatsje Anina, bijvoorbeeld. Daar hadden de kinderen een paar uur in een koude kerk zitten wachten, maar zodra de dozen werden uitgedeeld bleek dat het ‘t wachten waard was geweest. Aan de blije gezichten van de kinderen en de toekijkende volwassenen was duidelijk te zien dat deze actie een succes was geweest. Het moest een vervolg krijgen.

In 2002 kreeg die actie dan ook een vervolg en is zelfs wat verder uitgebreid, zo ook de organisatie. Inmiddels is de coördinatie van de schoenendoosactie in Nederland in handen van Guus Schepers en Frank Niesink, beiden uit Gaanderen, met ondersteuning van Bennie Hendriksen, eveneens uit Gaanderen en Henk Bruntink uit Dinxperlo. Allen rijden al een aantal jaren mee in het konvooi. Regelmatig was er aandacht voor de actie tijdens de uitzendingen van het programma "Okidoki" op Radio Optimaal FM. Smurfit Kappa Karton in Etten Leur heeft meerdere jaren ruim 1,000 dozen beschikbaar gesteld. Diverse scholen en peuterspeelzalen werken jaarlijks aan onze actie mee. Sommige kinderen maken ieder een doos, anderen weer één per gezin, en weer anderen één per tafel of groepje van een bepaalde klas. Veel scholen koppelen er een projectweek aan de actie. Wat te denken aan aardrijkskunde en/of geschiedenis (in de bovenbouw), godsdienst en natuurlijk ook 'naastenliefde' als kerstgedachte.

Gecoördineerd door Howard's familie wordt ook in Norwich, Engeland jaarlijks door diverse scholen en bedrijven hardop meegewerkt aan onze actie. In de derde week van november worden de dozen in zowel Nederland als Engeland ingezameld en overgebracht naar Duitsland waar ze geladen worden in de vrachtwagens die meereizen naar Roemenië. Met recht 'internationale samenwerking'!

In het eerste jaar werd gedacht dat het handig zou zijn wanneer er op de dozen zou worden aangegeven of het kerstpakket voor een jongen of een meisje bestemd was, en voor ongeveer welke leeftijd. Bij het uitdelen van de dozen bleek dat echter alles behalve handig. Daar sta je dan in een schoolklas waar nog tien jongens je hoopvol aanstaren, terwijl jij nog naar de resterende doosjes kijkt………die allemaal voor meisjes zijn.

Daarom werd besloten dat alle dozen zo uniform mogelijk moesten zijn. Wanneer de inhoud specifiek voor baby's of peuters was bestemd, moest dit natuurlijk wel op de doos vermeld worden, maar anders moesten wij ervan uit kunnen gaan dat het niet zou uitmaken wie de doos zou krijgen. Daarom is een lijstje opgesteld met ideeën van wat je zoal in de doos kon doen. Dit mede om te voorkomen dat één Roemeens kindje heel veel zou krijgen en zijn buurjongetje, in verhouding, vrij weinig. Pennen, papier, plakband en stickers bijvoorbeeld, shampoo, zeep, een kammetje of tandenborstel en tandpasta. En natuurlijk speelgoed - niet meer dan drie stuks per doos en niet te duur. Het hoefde niet eens nieuw speelgoed te zijn, als het maar schoon en heel was. Mocht er nog ruimte over zijn in je doos dan konden er natuurlijk lekker veel snoepjes, chips of koekjes in.

Dat we zoveel dozen van Kappa is al heel mooi maar, nog mooier is dat ze allemaal hetzelfde formaat zijn. Daardoor zijn de cadeaus allemaal even groot en de dozen tevens heel goed te stapelen tijdens het transport.